Son birkaç yılını hastanelerde geçiren Akın, bu son taburcu oluşundan sonra eski hayatına dönmenin artık mümkün olmadığını anlamaya başlar. Aile evine geri döner ve dışarı çıktığı nadir zamanlarda İstanbul’daki anıtsal dini yapıları gezer, âlimlerin mezarlarında vakit geçirir. Başına gelenleri anlamaya çalışırken ilahi bir güce sığınmak ister ama tüm bu ilahi anıtlar zihninde tekinsiz bir vecd halini tetikler. O gerçek benliğiyle temasını kaybettikçe, zihni başka bir gerçekliğin istilası altında kalır.